اهانت بزرگ

سخنرانى ديروز آقاى طائب در مهديه تهران را گوش دادم.خيلى با دقت. و نكته هاى بسيارى از آن دريافتم

از داستان پردازي ها ماخوليايى (قصدشان حذف ولايت فقيه از قانون اساسى بود ...) تا تمسخر‌هاى زشت و بچه‌گانه (بهزاد نبوي پيره نياز به كتك نداره...) تا عوام فريبى ها همه بگذريم

اما منصور ارضى در صحبتهاش يه سوالى پرسيد كه براى من هم جاى سواله. و اون اين سوال بود: قوه‌ى قضاييه كجاست؟ (كه اينا رو دستگير كنه). واقعا قوه‌ى قضاييه كجاست؟

آن قوه‌ى قضاييه‌ى علوى كه بايد همانطور كه حضرت على ع فرق بين خود و دزد شمشيرش را جايز ندانست احمدى‌نژاد را نيز مانند پاليزدار محاكمه مى‌نمود؟ آن قوه‌ى قضاييه كه بايد به جاى دولت، وام‌دار مردم باشد و با قدرت طائب و امثالهم را مورد بازخواست قرار دهد كه اى آقاى طائب! تو به چه حقى بدون مستند و محكمه در ملا عام از افراد اسم ميبرى؟

اما نكته‌ى بزرگ و مهم در سخنان طائب ظلم بزرگ به شخص آقاى خامنه‌اى بود. از قبل از انتخابات تا به امروز محبان و دلسوزان واقعى آقاى خامنه‌اى، چه در رديف راى‌دهندگان به احمدى‌نژاد و چه سبزهايى كه براى ايشان احترام ديگرى قائل‌اند، همواره سعى‌شان بر اين بوده كه تمايز ميان ايشان و احمدى‌نژاد را تبيين كنند تا هر گندى كه احمدى‌نژاد بالا آورد به پاى رهبرى نوشته نشود. اما طائب نشان داد كه يك احمدى‌نژادى تمام عيار است كه حتى در راه احمدى‌نژاد (البته نه شخص احمدى‌نژاد بلكه جريان پشت سر او) حاضر است رهبرى را هم فدا كند! او مى‌گفت ميرحسين با هدف تخريب رهبرى پا به عرصه انتخابات گذاشت و تخريب احمدى نژاد چون مورد تاييد رهبرى است، قدم اول تخريب رهبرى بود

از جزئيات كه بگذريم سخنان طائب در كل بسيار زشت و مهم بود! و سند ديگرى بود بر اين كه جريان تماميت خواه حاكم هيچ مرز اخلاقى براي خود قائل نيست

و بعد از اين همه تازه آدم در مى‌يابد كه تبليغات حكومت با اكثريت مردم چه كرد كه 40 سال مردم على، اميرالمومنان را لعن مى‌كردند

پى‌نوشت: دستگيرى ميرحسين و كروبى در حد يك شوخى براى ايجاد جو. جدى نگيريد. جراتش را ندارند

پى‌نوشت2: نگرانم، نگران و دلواپس نورى‌زاد عزيز